Wat het omegasymbool betekent
Omega (Ω, kleine ω) is de 24e en laatste letter van het Griekse alfabet. De naam betekent „grote o” (o mega), in tegenstelling tot omikron, „kleine o”. Omdat het als laatste komt, staat omega voor het einde of het laatste stadium, en „het Alfa en het Omega” betekent het begin en het einde. Je ziet Α en Ω vaak samen in kerken en christelijke kunst.
In de wetenschap is Ω het eenheidssymbool voor de ohm, de eenheid van elektrische weerstand; op de pagina over het ohmsymbool vind je kΩ, MΩ en schakelsymbolen. De kleine ω is hoeksnelheid of hoekfrequentie, ω = 2πf. In de kansrekening is Ω de uitkomstenruimte, in de kosmologie de dichtheidsparameter, en in de informatica geeft Ω(n) een ondergrens voor de looptijd.
In de voeding zijn omega-3- en omega-6-vetzuren genoemd naar de plek van hun eerste dubbele binding, geteld vanaf het omega-uiteinde (het laatste) van de koolstofketen.
Omega versus het ohmteken Ω
Unicode heeft een apart ohmteken Ω (U+2126), bewaard voor compatibiliteit met oudere tekensets. Het is gedefinieerd als gelijkwaardig aan de Griekse hoofdletter omega, Unicode-normalisatie maakt er Ω van, en Unicode raadt de Griekse letter Ω (U+03A9) aan, ook als je ohm bedoelt.
Andere lookalikes: ℧ is de mho, een omgekeerd ohmteken dat vroeger voor geleiding werd gebruikt (nu gemeten in siemens). ɷ is een gesloten omega uit oudere fonetische notatie, en ϖ is een variantvorm van pi die op een omega met een streep erboven lijkt.
Ω en ω typen
Op een Mac met de Amerikaanse indeling typt Option + Z Ω. Houd op Windows Alt ingedrukt en typ 234 op het numerieke toetsenbord. De kleine ω heeft geen Alt-code: typ in Word 03C9 en druk op Alt + X, of voeg een vergelijking in en typ \omega.
Met de Griekse toetsenbordindeling, op een computer of telefoon, typt de V-toets ω. Gebruik in LaTeX \Omega en \omega; in HTML Ω en ω. De eerste letter van het alfabet, omega's partner in „Alfa en Omega”, staat op de pagina over het alfasymbool.