Czym jest Æ
Æ (wielkie) i æ (małe) zaczęły jako ligatura, czyli połączone litery A i E, ale w kilku językach to pełnoprawna litera alfabetu. Alfabety duński i norweski kończą się na Æ, Ø i Å, a islandzki i farerski także używają æ. W staroangielskim litera nazywała się ash (æsc), od runy oznaczającej ten sam dźwięk.
W Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym æ to samogłoska w angielskim „cat” w wymowie większości Amerykanów. W angielskich słowach pochodzenia łacińskiego i greckiego æ to tylko typograficzna ligatura, jak w Cæsar czy encyclopædia; dziś zwykle zapisuje się je jako zwykłe „ae” lub „e”. Ludzie używają też æ w estetycznych opisach, jak w æsthetic, dla efektu vintage.
Jak wpisać Æ i æ
W Windowsie przytrzymaj Alt i wpisz 0198 na klawiaturze numerycznej dla Æ albo 0230 dla æ (krótsze Alt + 146 i Alt + 145 też działają). Na Macu naciśnij Option + ' (apostrof) dla æ i Option + Shift + ' dla Æ. Na iPhonie i Androidzie przytrzymaj klawisz A i przesuń na æ.
W Microsoft Word naciśnij Ctrl + Shift + &, puść, a następnie wpisz a dla æ lub A dla Æ. W HTML użyj Æ i æ, a w LaTeX \AE i \ae.
Æ a AE i ligatura Œ
Jeśli nazwa lub słowo w duńskim, norweskim lub islandzkim zapisane jest z æ, zachowaj æ: to inna litera, a nie ozdoba. Gdy æ nie jest dostępne, zwykłym zamiennikiem jest „ae”.
Siostrzana ligatura Œ œ łączy O i E. Jest wymagana w francuskich słowach, jak cœur (serce) i sœur (siostra). Wpisz ją za pomocą Alt + 0140 (Œ) i Alt + 0156 (œ) w Windowsie albo Option + Q i Option + Shift + Q na Macu. Więcej specjalnych liter znajdziesz na stronie symbole liter, a greckie litery na stronie litery greckie.