Od pisma gotyckiego do „Old English”
Pismo gotyckie (blackletter, fraktura) było głównym pismem książkowym w dużej części Europy Zachodniej od około XII wieku, a Gutenberg wydrukował swoją Biblię czcionką gotycką około 1455 roku. Jego niemiecka odmiana, Fraktur, pozostała w codziennym użyciu w Niemczech do połowy XX wieku.
„Old English” to po prostu popularna nazwa tego kroju w krajach anglojęzycznych. Język staroangielski, język Beowulfa, był zapisywany starszym pismem insularnym, a nie gotykiem. Dziś ten styl kojarzy się z winietami gazet, dyplomami, napisami do tatuaży i logo zespołów heavymetalowych.
Litery fraktury w Unicode
Generator używa liter Mathematical Fraktur i Mathematical Bold Fraktur, których matematycy używają dla obiektów takich jak algebry Liego (𝔤). Pięć zwykłych wielkich liter, ℭ ℌ ℑ ℜ i ℨ, zakodowano wcześniej w bloku Letterlike Symbols, gdzie ℜ i ℑ oznaczają część rzeczywistą i urojoną liczby zespolonej. W niektórych czcionkach te pięć wygląda nieco inaczej niż reszta.
Pogrubiona fraktura (𝕭𝖔𝖑𝖉) ma pełny alfabet oraz pogrubione cyfry, więc wygląda równiej. Zwykła fraktura nie ma cyfr, więc liczby pozostają proste.
Wskazówki dla tekstu gotyckiego
Gotyckie wielkie litery trudno odróżnić: ℑ (I) i 𝔍 (J) są niemal bliźniaczkami, a całe zdanie we frakturze czyta się wolno. Użyj jej do nicku, tytułu lub jednego uderzającego słowa, a resztę opisu zostaw zwykłą. Czytniki ekranu mogą odczytywać każdą literę jako „mathematical fraktur” i literę, więc nie umieszczaj w niej istotnych informacji.
Połącz litery gotyckie z krzyżem, mieczami lub koroną dla średniowiecznego wyglądu. Dla łagodniejszej kaligrafii łatwiejsze do czytania są style pisane tutaj i generator tekstu kursywą pisaną.