จากแบล็กเลตเตอร์สู่ "Old English"
แบล็กเลตเตอร์หรืออักษรกอธิคเป็นลายมือหลักของหนังสือในยุโรปตะวันตกส่วนใหญ่ตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 12 และกูเทนแบร์กพิมพ์ไบเบิลด้วยตัวพิมพ์แบล็กเลตเตอร์ราวปี 1455 รูปแบบเยอรมันของมันคือ Fraktur ยังใช้ในชีวิตประจำวันในเยอรมนีจนถึงกลางศตวรรษที่ 20
"Old English" เป็นแค่ชื่อเรียกยอดนิยมของตัวอักษรแบบนี้ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ภาษาอังกฤษโบราณ ซึ่งเป็นภาษาของเบวูล์ฟ เขียนด้วยอักษรอินซูลาร์ที่เก่ากว่า ไม่ใช่แบล็กเลตเตอร์ ปัจจุบันสไตล์นี้เชื่อมโยงกับหัวหนังสือพิมพ์ ประกาศนียบัตร ตัวอักษรสัก และโลโก้เฮฟวีเมทัล
ตัวอักษร Fraktur ใน Unicode
เครื่องมือใช้ตัวอักษร Mathematical Fraktur และ Mathematical Bold Fraktur ซึ่งนักคณิตศาสตร์ใช้แทนวัตถุอย่างพีชคณิตลี (𝔤) ตัวพิมพ์ใหญ่ปกติห้าตัว ℭ ℌ ℑ ℜ และ ℨ ถูกเข้ารหัสก่อนหน้านี้ในบล็อก Letterlike Symbols ซึ่ง ℜ และ ℑ ใช้แทนส่วนจริงและส่วนจินตภาพของจำนวนเชิงซ้อน ในบางฟอนต์ ห้าตัวนี้ดูต่างจากตัวอื่นเล็กน้อย
Bold Fraktur (𝕭𝖔𝖑𝖉) มีชุดอักษรครบพร้อมตัวเลขตัวหนา จึงดูสม่ำเสมอกว่า Fraktur ปกติไม่มีตัวเลข ตัวเลขจึงเป็นแบบธรรมดา
เคล็ดลับสำหรับข้อความกอธิค
ตัวพิมพ์ใหญ่แบล็กเลตเตอร์แยกยาก: ℑ (I) กับ 𝔍 (J) เกือบเหมือนฝาแฝด และประโยคทั้งประโยคใน Fraktur อ่านช้า ใช้กับชื่อ หัวข้อ หรือคำเด่นคำเดียว และเก็บไบโอส่วนที่เหลือเป็นข้อความธรรมดา โปรแกรมอ่านหน้าจออาจอ่านแต่ละตัวอักษรเป็น "mathematical fraktur" ตามด้วยตัวอักษร จึงไม่ควรใส่ข้อมูลสำคัญไว้ในนั้น
จับคู่ตัวอักษรกอธิคกับกางเขน ดาบ หรือมงกุฎเพื่อลุคยุคกลาง สำหรับอักษรวิจิตรที่นุ่มนวลกว่า สไตล์สคริปต์ที่นี่และเครื่องมือสร้างตัวเขียนหวัดอ่านง่ายกว่า