Pauza, długi myślnik, którego używasz najczęściej
Gdy ludzie pytają o długi myślnik, zwykle mają na myśli pauzę —, nazwaną tak, bo ma mniej więcej szerokość wielkiej litery M. Oznacza nagłą przerwę lub wtrącenie — tak jak to — i może zastąpić przecinki, nawiasy lub dwukropek, gdy chcesz większego nacisku. W dialogu pokazuje przerwaną wypowiedź: „Ale myślałem—”.
Wiele języków, w tym hiszpański i rosyjski, używa też pauzy do wprowadzania kwestii dialogowych zamiast cudzysłowów. W angielskim styl Chicago zapisuje ją bez spacji, a AP stawia spację po obu stronach.
Pauzy dwuemowa ⸺ i trójemowa ⸻
Pauza dwuemowa ⸺ pokazuje, że brakuje liter lub całego słowa, na przykład celowo pominięte nazwisko (pan B⸺) albo nieczytelne słowo w przepisanym liście. Pauza trójemowa ⸻ jest używana w bibliografiach: gdy wymieniasz kilka prac tego samego autora, zastępuje powtarzające się nazwisko po pierwszym wpisie. Obie wywodzą się ze stylu Chicago.
To pojedyncze znaki, dodane do Unicode w wersji 6.1, więc starsze czcionki mogą ich nie zawierać. Jeśli ⸺ lub ⸻ pokazuje się jako kwadrat, wpisz zamiast tego dwie lub trzy pauzy z rzędu.
Pozioma kreska i jak wpisać długie myślniki
Pozioma kreska ―, zwana też myślnikiem cytatowym, często wygląda jak pauza, ale służy do wprowadzania cytatów i dialogów. Używaj jej, gdy poradnik stylu wymaga myślnika cytatowego; dla zwykłych przerw w zdaniu trzymaj się pauzy.
Skróty istnieją tylko dla pauzy: Option + Shift + - na Macu, Alt + 0151 w Windows, dwa łączniki między słowami w Wordzie albo długie przytrzymanie klawisza łącznika na iPhonie. Dla ⸺, ⸻ i ― skopiuj je stąd albo w Wordzie wpisz 2E3A, 2E3B lub 2015 i naciśnij Alt + X. HTML ma — dla pauzy.
O różnicy między łącznikami a krótszymi myślnikami przeczytasz na stronie symbol myślnika. Dla długich ozdobnych linii zobacz symbole poziomych linii i symbole separatorów.