De em-streep, de lange streep die je het vaakst gebruikt
Wie naar een lange streep vraagt, bedoelt meestal de em-streep —, zo genoemd omdat hij ongeveer zo breed is als een hoofdletter M. Hij markeert een plotselinge onderbreking of een tussenzin—zoals deze—en kan komma's, haakjes of een dubbele punt vervangen als je meer nadruk wilt. In dialogen toont hij afgebroken spraak: "Maar ik dacht—".
In veel talen, waaronder Spaans en Russisch, leidt de lange streep ook regels dialoog in, in plaats van aanhalingstekens. In het Engels zet de Chicago-stijl hem zonder spaties, terwijl de AP-stijl aan weerszijden een spatie plaatst.
Dubbele ⸺ en driedubbele ⸻ strepen
De dubbele em-streep ⸺ laat zien dat letters of een heel woord ontbreken, bijvoorbeeld een bewust weggelaten naam (Mr. B⸺) of een onleesbaar woord in een overgeschreven brief. De driedubbele em-streep ⸻ wordt gebruikt in bibliografieën: als je meerdere werken van dezelfde auteur opsomt, vervangt hij na de eerste vermelding de herhaalde naam. Beide volgen de Chicago-stijl.
Het zijn losse tekens die in Unicode 6.1 zijn toegevoegd, dus oudere lettertypen bevatten ze mogelijk niet. Als ⸺ of ⸻ als een vakje wordt weergegeven, typ dan twee of drie lange strepen achter elkaar.
Horizontale balk en lange strepen typen
De horizontale balk ―, ook wel citaatstreep genoemd, lijkt vaak op een lange streep maar is bedoeld om citaten en dialogen in te leiden. Gebruik hem als een stijlgids om een citaatstreep vraagt; blijf voor gewone onderbrekingen in een zin bij de lange streep.
Sneltoetsen bestaan alleen voor de lange streep: Option + Shift + - op een Mac, Alt + 0151 in Windows, twee koppeltekens tussen woorden in Word, of lang indrukken van de koppeltekentoets op de iPhone. Kopieer ⸺, ⸻ en ― hier, of typ in Word 2E3A, 2E3B of 2015 en druk op Alt + X. HTML kent — voor de lange streep.
Voor het verschil tussen koppeltekens en kortere strepen, zie de pagina streep. Voor lange sierlijnen, zie horizontale lijn symbolen en scheidingstekens.