Łącznik, półpauza, pauza czy minus?
Łącznik (-) to krótki znak na Twojej klawiaturze. Łączy wyrazy (biało-czerwony, czarno-biały) i dzieli wyraz na końcu wiersza.
Półpauza (–) ma mniej więcej szerokość litery n. Używaj jej do zakresów i połączeń: strony 10–20, 9:00–17:00, lot Warszawa–Londyn.
Pauza (—) ma mniej więcej szerokość litery m. Wydziela przerwę lub wtrącenie w zdaniu: „Odpowiedź — jeśli jakaś jest — może poczekać.” W polskiej typografii pauzę zapisuje się zwykle ze spacją po obu stronach, a w stylu amerykańskim Chicago pisze się ją bez spacji, w AP ze spacją po obu stronach, a Brytyjczycy często używają zamiast niej półpauzy ze spacjami – tak jak tutaj.
Znak minus (−) to znak matematyczny tak szeroki jak plus, więc 5 − 3 ładnie ustawia się we wzorach i tabelach. Łącznik z klawiatury jest częstym zamiennikiem, ale poprawnym znakiem jest −.
Rzadziej używane myślniki
Myślnik cyfrowy ‒ ma szerokość cyfry i jest przeznaczony dla liczb, takich jak numery telefonów (555‒0199). Łącznik niedzielony ‑ utrzymuje wyraz z łącznikiem razem w jednej linii. Pozioma kreska ― to myślnik cytatowy, który wprowadza cytaty i dialogi w niektórych tradycjach składu. Dla bardzo długich myślników, dwuemowego ⸺ i trójemowego ⸻, zobacz stronę symbol długiego myślnika.
Jak wpisać myślniki
Na Macu Option + - wpisuje półpauzę, a Option + Shift + - pauzę. W Windows przytrzymaj Alt i wpisz 0150 dla – lub 0151 dla — na klawiaturze numerycznej.
W Microsoft Word wpisz dwa łączniki między dwoma słowami (słowo--słowo), a Word zamieni je na pauzę; wpisz spację, łącznik i spację między słowami, a otrzymasz półpauzę. Word ma też Ctrl + Num - dla – i Ctrl + Alt + Num - dla —. Na iPhonie przytrzymaj klawisz łącznika, by wybrać – lub —, a Inteligentna interpunkcja zamienia podwójny łącznik na — podczas pisania.
W HTML użyj –, — i −. W LaTeX wpisz -- dla półpauzy i --- dla pauzy. Dla długich ozdobnych linii zamiast interpunkcji zobacz symbole poziomych linii.