ยัติภังค์ เอนแดช เอมแดช หรือเครื่องหมายลบ
ยัติภังค์ (-) คือเครื่องหมายสั้นบนคีย์บอร์ดของคุณ ใช้เชื่อมคำ (well-known, twenty-one) และแบ่งคำที่ท้ายบรรทัด
เอนแดช (–) กว้างประมาณตัวอักษร n ใช้สำหรับช่วงและการเชื่อมโยง: หน้า 10–20, 9:00–5:00, เที่ยวบิน New York–London
เอมแดช (—) กว้างประมาณตัวอักษร m ใช้คั่นการหยุดชะงักหรือข้อความแทรกในประโยค: “The answer—if there is one—can wait.” สไตล์ Chicago เขียนโดยไม่มีช่องว่าง สไตล์ AP ใส่ช่องว่างทั้งสองข้าง และนักเขียนอังกฤษมักใช้เอนแดชแบบเว้นระยะ – แบบนี้ – แทน
เครื่องหมายลบ (−) เป็นอักขระคณิตศาสตร์ที่กว้างเท่าเครื่องหมายบวก ดังนั้น 5 − 3 จึงเรียงเรียบร้อยในสูตรและตาราง ยัติภังค์บนคีย์บอร์ดเป็นตัวแทนที่พบบ่อย แต่ − คือเครื่องหมายที่ถูกต้อง
เครื่องหมายขีดที่พบน้อยกว่า
ขีดตัวเลข ‒ มีความกว้างเท่าหนึ่งหลักและมีไว้สำหรับตัวเลข เช่น เบอร์โทรศัพท์ (555‒0199) ยัติภังค์ไม่ตัดบรรทัด ‑ ช่วยให้คำที่มียัติภังค์อยู่ในบรรทัดเดียวกัน แถบแนวนอน ― เป็นขีดอ้างคำพูดที่นำคำพูดและบทสนทนาในประเพณีการจัดพิมพ์บางแบบ สำหรับเอมแดชยาวพิเศษสองเอม ⸺ และสามเอม ⸻ ดูหน้าสัญลักษณ์ขีดยาว
วิธีพิมพ์เครื่องหมายขีด
บน Mac Option + - พิมพ์เอนแดช และ Option + Shift + - พิมพ์เอมแดช บน Windows กด Alt ค้างไว้แล้วพิมพ์ 0150 สำหรับ – หรือ 0151 สำหรับ — บนแป้นตัวเลข
ใน Microsoft Word พิมพ์ยัติภังค์สองตัวระหว่างสองคำ (word--word) แล้ว Word จะแทนที่ด้วยเอมแดช พิมพ์เว้นวรรค ยัติภังค์ และเว้นวรรคระหว่างคำก็ได้เอนแดช Word ยังมี Ctrl + Num - สำหรับ – และ Ctrl + Alt + Num - สำหรับ — บน iPhone กดปุ่มยัติภังค์ค้างเพื่อเลือก – หรือ — และ Smart Punctuation เปลี่ยนยัติภังค์คู่เป็น — ขณะพิมพ์
ใน HTML ใช้ –, — และ − ใน LaTeX พิมพ์ -- สำหรับเอนแดชและ --- สำหรับเอมแดช สำหรับเส้นตกแต่งยาวแทนเครื่องหมายวรรคตอน ดูสัญลักษณ์เส้นแนวนอน