ระบบการเขียนภาษาญี่ปุ่นทั้งสาม
ภาษาญี่ปุ่นผสมอักษรสามแบบ ฮิรางานะ (あ い う) เขียนส่วนท้ายทางไวยากรณ์และคำญี่ปุ่นแท้ คาตากานะ (ア イ ウ) เขียนคำยืมต่างประเทศ ชื่อ และเสียงประกอบ และ คันจิ (愛 夢 心) คืออักษรที่ยืมจากภาษาจีนที่มีความหมายในตัว ประโยคเดียวมักใช้ทั้งสามแบบ
คันจิแต่ละตัวมักมีหลายวิธีอ่าน ป้ายกำกับด้านบนให้ความหมายและการอ่านที่พบบ่อย ดังนั้น 心 คือ kokoro (หัวใจ จิตใจ) และ 夢 คือ yume (ความฝัน) หากต้องการคันจิสำหรับรอยสักหรือโลโก้ ควรให้เจ้าของภาษาตรวจสอบก่อน เพราะความหมายเปลี่ยนไปตามบริบท
ทำไม ツ และ ッ ดูเหมือนสไมลีย์
คาตากานะ ツ (tsu) ดูเหมือนหน้ายิ้ม จึงเป็นหน้าในท่ายักไหล่ ¯\_(ツ)_/¯ ตัวเล็ก ッ ไม่ใช่เสียงแยกต่างหาก: ในภาษาญี่ปุ่นทำให้พยัญชนะถัดไปซ้ำ เช่นใน カップ (kappu, ถ้วย) ㋡ ใส่ ツ ในวงกลมให้เป็นสไมลีย์ทันที
シ (shi) และ ツ (tsu) สับสนได้ง่าย ใน シ ขีดสั้นสองขีดอยู่ทางซ้ายและขีดยาวโค้งขึ้น ใน ツ อยู่ด้านบนและขีดยาวโค้งลง เทคนิคเดียวกันแยก ン (n) จาก ソ (so) หน้าอื่น ๆ ที่สร้างจากอักขระเหล่านี้อยู่ที่หน้าคาโอโมจิ
เครื่องหมายญี่ปุ่นและวิธีพิมพ์
〒 คือเครื่องหมายไปรษณีย์ญี่ปุ่น เขียนก่อนรหัสไปรษณีย์ และ 🔰 คือเครื่องหมายมือใหม่ที่ผู้ขับขี่ที่เพิ่งได้ใบขับขี่ในญี่ปุ่นติดบนรถ 々 ซ้ำคันจิก่อนหน้า เช่นใน 人々 (hitobito, ผู้คน) และ 💮 คือเครื่องหมายที่ครูญี่ปุ่นใช้สำหรับงานดี
หากต้องการพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นเอง ให้เพิ่มคีย์บอร์ดภาษาญี่ปุ่นในการตั้งค่า: Microsoft IME บน Windows, Japanese Romaji บน Mac หรือคีย์บอร์ดภาษาญี่ปุ่นบน iPhone และ Gboard พิมพ์คำเป็นโรมาจิ เช่น “sakura” แล้วกด Space เพื่อแปลงเป็น 桜 สำหรับอักษรจีนที่มีพินอิน ดูสัญลักษณ์จีน